Wim Cuppens brengt kleur naar WZC Sint-Jozef
Zaterdag 31/10 Van krijtbord naar pastelkunst
De liefde voor tekenen zat er bij Wim Cuppens al van jongs af aan in, maar pas na de coronaperiode besloot hij er echt werk van te maken. "Ik dacht dat ik iets nieuws moest zoeken om mij mee bezig te houden. Sommige mannen kopen dan een motor, ik ben beginnen schilderen", vertelt hij met een glimlach.
Samen met zijn vrouw schreef hij zich in voor lessen aan de academie in Peer. Maar na een half jaar hielden ze het allebei voor bekeken. "Het was allemaal wat te algemeen. Ik wist eigenlijk al vrij snel dat ik met pastel wilde werken."
Die keuze heeft misschien wel iets met zijn beroep te maken. Wim geeft fysica en is een overtuigd liefhebber van het klassieke krijtbord. "Dat mogen ze mij niet afpakken. Zolang ik lesgeef, blijf ik mijn krijtbord gebruiken. Geen digitale schermen voor mij!"
Zichzelf de techniek aangeleerd
De pasteltechniek leerde Wim grotendeels op eigen houtje. Via YouTube en online lessen van een Amerikaanse pastelkunstenaar verdiepte hij zich in de mogelijkheden van het materiaal.
"Ik heb heel veel gekeken, geprobeerd en fouten gemaakt. Zo bouw je ervaring op. Pastel is trouwens een heel vergevingsgezinde techniek. Als je een fout maakt, kun je er gewoon overheen werken. Bij aquarel is dat bijvoorbeeld veel moeilijker."
In amper vijf jaar tijd maakte hij een opmerkelijke evolutie door. Zijn werken werden groter, zijn kleuren gedurfder en zijn werkwijze steeds zelfverzekerder.
"Vroeger maakte ik eerst een zwart-witstudie, daarna een kleurstudie en pas dan het uiteindelijke werk. Tegenwoordig durf ik soms meteen op groot formaat te beginnen. Dat vertrouwen is gegroeid."
Intussen geeft Wim zelf pastelcursussen in Oudsbergen. De eerste lessenreeks in oktober bleek meteen een succes. "De deelnemers waren zo enthousiast dat ze allemaal een vervolgcursus wilden. Dat is natuurlijk bijzonder fijn."
Dieren, bloemen en vooral veel kleur
Wie de werken van Wim bekijkt, merkt onmiddellijk twee zaken op: dieren en bloemen zijn geliefkoosde onderwerpen, en kleur speelt een hoofdrol.
Hooglanders, stieren en andere dieren keren geregeld terug. Ook klaprozen, of poppies zoals hij ze zelf noemt, vormen een dankbare inspiratiebron.
"Ik weet eigenlijk niet waarom dieren mij zo aanspreken. Ik ben niet eens zo'n uitgesproken dierenvriend", lacht hij. "Maar blijkbaar trekken ze mij als onderwerp toch aan."
Voor zijn schilderijen vertrekt hij meestal van foto's, vaak beelden die hij zelf maakte of rechtenvrije foto's. Die gebruikt hij als inspiratie, zonder ze noodzakelijk letterlijk over te nemen.
Zijn stijl situeert hij ergens tussen realisme en impressionisme.
"Het moet herkenbaar blijven, maar ik hoef niet ieder haartje van een dier te tekenen. Ik hou ervan dat je de lijnen en de beweging van het pastel nog ziet. Het mag best wat schilderachtig blijven."
En dan zijn er natuurlijk die opvallende kleuren.
"Pastel bestaat eigenlijk uit puur pigment. Ik maak zelfs mijn eigen pastelkrijtjes. Je brengt dus letterlijk kleurpigment op het papier aan. Dat geeft een enorme intensiteit."
Donkere, sombere schilderijen zul je bij hem niet snel aantreffen. "Ik zeg altijd: als ik ooit echt donkere werken begin te maken, moeten ze mij dringend ergens naartoe brengen. Dan is er iets mis met mij!"---
Een schilderij moet je kunnen loslaten
Wim verkoopt zijn werk en is als kunstenaar ook in bijberoep actief. Afscheid nemen van een schilderij dat soms uren werk heeft gekost, blijkt niet altijd vanzelfsprekend.
"In het begin vond ik dat moeilijk. Nu gaat dat veel gemakkelijker. Ik vraag de kopers wel vaak om mij een foto te sturen van de plaats waar het schilderij hangt. Dat vind ik leuk om te zien."
Eén verkoop is hem bijzonder bijgebleven. Op een kunstmarkt verkocht hij een werk met een Peruaans onderwerp. Peru heeft voor Wim een speciale betekenis, want zijn vrouw is van Peruaanse afkomst.
"Dat schilderij had ik eigenlijk liever zelf gehouden. Gelukkig had ik er nog een kleurstudie van gemaakt. Die hangt nu bij ons thuis."
Een verkocht werk opnieuw maken? Daar begint hij liever niet aan.
"Ik zou het technisch misschien wel kunnen, maar ik wil dat niet. Je zit op dat moment in een andere stemming, met andere ideeën. Ik maak liever iets nieuws."
Ook internationale ambities
Hoewel Wim nog maar relatief kort actief is, kijkt hij al over de landsgrenzen heen. Hij neemt deel aan internationale kunstwedstrijden, onder meer online in de Verenigde Staten.
Ook in Londen waagde hij eerder zijn kans. Het internationale karakter verklaart meteen waarom veel van zijn schilderijen Engelse titels dragen.
"Dat mag toch een beetje internationaal zijn", glimlacht hij. "Voor mijn Peruaanse werken gebruik ik soms Spaanse titels."
Zijn belangstelling voor kunst beperkt zich overigens niet tot pastel. Tijdens museumbezoeken kijkt hij met evenveel bewondering naar olieverfschilderijen en de grote meesters. Toch blijft pastel zijn favoriete medium.
"Je kunt niet alles doen. Als je met acryl, olie en pastel wilt werken, moet je ook al die materialen aankopen. Ik heb bewust gekozen om mij in één techniek te verdiepen."
Van Oudsbergen naar Pelt
Het afgelopen jaar kreeg het werk van Wim Cuppens steeds meer publieke belangstelling. Tijdens de Jeugdboekenmaand exposeerde hij met zijn dierenschilderijen in de bibliotheek van Opglabbeek. Nadien verhuisde de tentoonstelling naar de bibliotheek van Meeuwen.
Ook in Bilzen waren zijn werken te zien tijdens Kunstkijkers, waarbij kunstenaars hun creaties in etalages tonen. Daarnaast neemt hij deel aan tentoonstellingen van kunstkring Kosmos.
Nu is Pelt aan de beurt. In woonzorgcentrum Sint-Jozef krijgen bewoners, bezoekers en medewerkers de komende maanden de kans om zijn kleurrijke pastelwerken van dichtbij te ontdekken.
Voor Wim is het opnieuw een gelegenheid om zijn werk met een breder publiek te delen. Want hoewel zijn artistieke avontuur pas vijf jaar geleden echt begon, lijkt hij voorlopig nog lang niet uitgetekend.
"Ik merk dat ik steeds meer durf en dat mijn werk blijft evolueren. Dat maakt het juist zo boeiend. Er zijn nog zoveel dingen die ik wil maken."
GWL Groep kiest voor zelfstandige toekomst
Vrijdag 30/10 De GWL Groep kiest bewust voor een zelfstandige toekomst, dat liet het bedrijf uit Oudsbergen weten. Op woensdag 28 oktober zetten Wim Lauwers, Jan Lauwers en Martijn Boonen hun handtekening onder een nieuwe samenwerking. Martijn Boonen wordt mede-aandeelhouder en vervoegt Wim en Jan als derde directielid.
Samen staan ze voortaan aan het hoofd van GWL, GWL Nutsinfra, Putboringen Van Heugten en GWL Recycling.
Het verhaal van GWL begon in 2000, toen Wim Lauwers het bedrijf oprichtte. In 2017 stapte Jan Lauwers mee in als aandeelhouder. Vijf jaar later richtten ze samen met Martijn Boonen GWL Nutsinfra op. Die samenwerking wordt nu uitgebreid naar de volledige bedrijvengroep.
De afgelopen jaren toonden verschillende investeringsgroepen interesse in een overname van GWL. Toch besloten Wim en Jan om het bedrijf in eigen handen te houden en verder te groeien met mensen die de onderneming door en door kennen.
Met de komst van Martijn Boonen als derde aandeelhouder wil de groep verder investeren in medewerkers, modern materieel en innovatie, zonder de lokale verankering en de eigen bedrijfscultuur uit het oog te verliezen.
"We hebben er niet voor gekozen om te verkopen wat we samen hebben opgebouwd. We hebben ervoor gekozen om er samen verder aan te bouwen", klinkt het bij de drie ondernemers.
Na ruim 25 jaar ondernemerschap begint voor de GWL Groep daarmee een nieuw hoofdstuk.