Nieuws Peer

Na het voorleesmoment kunnen de kinderen ook zelf creatief aan de slag. Tussen de prentenboeken wordt er geknutseld met allerlei materialen, helemaal in het thema van het verhaal. Zo wordt het niet alleen luisteren, maar ook doen en beleven. Het voorleesmoment vindt plaats van 9.30 tot 11 uur in het BICC – ’t Poorthuis (Zuidervest 2a). Deelname is gratis, maar vooraf inschrijven is verplicht.

Daarom werd in alle opvanglocaties het kinetisch zand preventief verwijderd. Het is momenteel nog niet zeker dat het zand effectief asbest bevat. Lopend onderzoek moet daar meer duidelijkheid over geven. Met deze maatregel wil de stad de veiligheid en gezondheid van kinderen en personeel maximaal garanderen. Zodra er meer duidelijkheid is vanuit de overheid en de onderzoeksresultaten bekend zijn, zal bekeken worden of en wanneer speelzand opnieuw gebruikt kan worden. (Stad Peer)

De kracht van FM Goud zit niet alleen in muziek en entertainment, maar ook in haar duidelijke visie. Zoals de zender het zelf verwoordt: “Wij brengen dagelijks het positieve nieuws uit Limburg, want er is al genoeg negativiteit in de wereld. Die positiviteit trekken we door in alles wat we doen: van onze vriendschappelijke aanpak tot onze unieke pakketten die radio met sociale media combineren.”

Met een team van een twintigtal enthousiaste radiomakers richt FM Goud zich op jong en oud. De zender combineert herkenbare muziek, lokale verhalen en een warme sfeer, wat resulteert in een trouwe en sterk betrokken luisteraarscommunity. Ook online is FM Goud sterk aanwezig, met bijna 50.000 volgers op sociale media.

Naast radio biedt FM Goud ook uitgebreide mogelijkheden voor reclame en communicatie. Radioreclame wordt er toegankelijk en betaalbaar gehouden, met pakketten die radio combineren met sociale media voor maximale zichtbaarheid. Bedrijven kunnen vrijblijvend contact opnemen of langskomen na afspraak voor persoonlijk advies.

FM Goud werd bovendien al meerdere jaren op rij verkozen tot beste lokale radio van Limburg, wat de sterke band met de regio nogmaals onderstreept.

Met haar positieve missie, professionele aanpak en oprechte betrokkenheid bij luisteraars en adverteerders is FM Goud dan ook meer dan terecht laureaat Vriendelijkste Handelaar van Peer geworden. (Handelsgids.be)

Kayra vertelde Internetgazet hoe haar traject eigenlijk pas écht begon rond 2020-2021, in coronatijd, met een eerste kleinere nationale verkiezing. “Daarvoor had ik nooit niks gedaan. Wel wat modellenwerk, maar op een laag niveau,” zegt ze. “En qua zelfbeeld stond ik veel lager dan waar ik nu sta.”

Ze zag toen hoe een vriendin in een wedstrijd openbloeide — “van meisje tot vrouw” — en dat was de trigger. Kayra schreef zich in, zonder grote verwachtingen, maar haalde meteen de top tien. Twee weken na de finale werd ze aangesproken: iemand zag potentieel. Het balletje ging rollen richting buitenlandse verkiezingen.

Die groei kwam niet zonder verhaal. Net vóór een internationale wedstrijd in Hongarije kreeg ze “een stamp van een paard” in haar gezicht. Ze vertrok toch — de hechtingen waren er net voor haar afreis uitgehaald — en won er met “beste lach”.

De sprong naar India was voor Kayra niet zomaar een citytrip. Ze vertrok voor het eerst alleen naar een land waar ze nog nooit geweest was, bleef er een maand, en had zelfs te weinig koffers bij. “Ik dacht: ik ga voor de ervaring. En dan win je… en dan sta je daar. Ik had geen extra’s mee. Alles moeten bijkopen, een koffer erbij, vlucht omboeken.”

Maar vooral: India veranderde haar blik op de wereld. “Je ziet daar superrijk of superarm. Daartussen zit eigenlijk niks. Hier in België heb je nog een middenklasse. Daar echt niet.” Ze beschrijft het heel concreet: “Je wandelt het hotel uit en alles is supermooi, toerisme, echt ‘super’. En je gaat één zijstraat in… armoede. Ten top.”

Die contrasten raakten haar. “Ik heb er tranen om gelaten,” vertelt ze. En toch: het was niet alleen shock. Kayra nam er ook iets mee dat later haar ‘platform’ zou worden: het besef dat kleine dingen, klein begonnen, op termijn groot kunnen worden.

De verkiezing waarin Kayra in India deelnam, draaide rond environment — milieu, mens en planeet. En net dát, zegt ze, sloot aan bij wat ze al van jongs af aan belangrijk vond. “Ik geef heel veel om de mens. Ik ben sociaal, ik ben graag bij mensen. En ik ben altijd met beesten bezig geweest.” Kayra werkte vroeger fulltime met paarden, deed vrijwilligerswerk in natuurhulpcentra en had ook voeling met dierenasielen. “Je kunt heel veel doen alsof je om iets geeft,” zegt ze, “maar als je er écht om geeft, dan sta je vijf stappen vooruit.” Dat is ook meteen de kern van haar visie op duurzaamheid: het is geen perfect plaatje, maar iets dat je moet doen . Niet als trend, maar als gewoonte.

Kayra vat het zo samen: je hoeft de wereld niet in één dag te redden, maar je kan wel elke dag kiezen om zorgzamer te zijn — en vooral: anderen daarin meenemen.

In ons gesprek vertaalt ze dat naar herkenbare voorbeelden. Ze is geen fan van grote statements, wél van kleine acties met een domino-effect.

Kayra merkte het zelfs bij carnaval. “Meer dan honderd mensen lopen mee in één groep, en je zou schrikken hoe weinig afval ernaast wordt gedaan. Gewoon omdat wij zoiets hebben van: we gooien het in een zak. En als we iets zien liggen, rapen we het op.” Voor Kayra zit de winst in herhaling: als het ‘normaal’ wordt, wordt het groter. “Veel mensen denken: ik alleen kan dat niet. Maar stel je voor dat iedereen gewoon iets kleins doet. Als één iemand iets kleins doet, is dat klein. Maar als tien mensen iets kleins doen, wordt het groter.”

Duurzaam leven betekent ook: botsen op dingen waar je niet meteen controle over hebt. Kayra noemt plasticverpakkingen als voorbeeld: “Dan koop je een pak koekjes en elke koek zit in een ander plastiekje. Toch probeert ze consequent te kiezen waar het kan. Een kleine verandering die voor haar een groot verschil maakt? Hervulbare flessen. “Tegenwoordig heb je overal van die grote waterpunten waar je gewoon je water kunt bijvullen. Dat zijn zo’n dingen…”

Kayra’s duurzaamheid draait niet alleen om afval of plastic. Het gaat ook om maatschappelijke verantwoordelijkheid. Ze zette zich in voor kansarme kinderen in India en zamelde speelgoed in. “Iets wat voor ons vanzelfsprekend is, kan voor een kind aan de andere kant van de wereld pure vreugde betekenen. Dat verandert je kijk op alles.” Dichter bij huis zoekt ze ook samenwerkingen met impact, zoals met MELU Jewellery, een Belgisch merk dat een deel van de winst schenkt aan een dierenasiel. “Ik geloof in samenwerkingen die verder gaan dan zichtbaarheid alleen,” klinkt het. 

“Als je een platform hebt, heb je ook verantwoordelijkheid.” Dat is ook waarom ze Miss Exclusive zo bewust koos. Kayra mikt niet op glitter alleen, maar op een wedstrijd waar engagement en duurzaamheid mee in de beoordeling zitten.

Kayra vertelt dat er bij Miss Exclusive 150 tot 200+ inschrijvingen waren en dat ze uiteindelijk met 12 finalisten overblijven. De finale is belangrijk, maar het traject weegt mee: hoe je communiceert, hoe je je opstelt in groep, hoe je met de organisatie omgaat en hoe je je engagement toont. Ook het publiek zal kunnen stemmen zodra de campagnefoto’s en website online staan. Het thema van Miss Exclusive is space: sterren, glitter en ‘alles wat je je bij ruimte inbeeldt’. De publieksfavoriet kan een stevige bonus krijgen. 

Kayra is duidelijk: “All eyes on the prize. Ik wil echt winnen.” Niet uit ego, zegt ze, maar omdat winnen haar platform groter maakt. Als Miss Exclusive kan ze eventueel doorstromen naar Miss Earth en zo België internationaal vertegenwoordigen. Ze noemt Miss Earth “de tweede grootste van de wereld” en vertelt dat de internationale editie in de Filippijnen doorgaat. “Dat is een megadroom,” zegt ze. 

Miss Earth focust sterk op thema’s als ocean care en bescherming van zeeën en koraal. 

Kayra denkt al na hoe ze dat dichter bij huis tastbaar kan maken. “In Limburg zien we weinig van oceanen. Maar we hebben wel kanalen. Hoe ik dat persoonlijker kan maken, daar ben ik nog aan het brainstormen.” En dat zegt veel over haar aanpak: geen holle slogan, maar eerst zoeken hoe je mensen kan raken met iets waarin je écht gelooft.

Kayra noemt haar thuisbasis nog altijd Peer — “daar ligt mijn hart” — maar met haar verhaal raakt ze veel verder dan Noord-Limburg. En toch vertrekt ze net van hier: van kleine daden, op straat, langs het water, in groep, met vrienden. 

Wat ze hoopt dat mensen later over haar zeggen? Niet per se “die heeft gewonnen”, maar: “Dankzij haar heb ik dat gedaan.” Al is het maar één keer een stukje plastic oprapen. Al is het maar één keer vrijwilligerswerk proberen. “Zo die persoon wil ik zijn.”

Dit jaar telt de actieve spelerskern elf acteurs, al is de bredere groep groter. In totaal zijn er zo’n 25 mensen betrokken bij de werking: spelers, techniek, decor, hulp achter de schermen. Lidgeld kennen ze niet. “Iedereen helpt waar hij of zij kan. Zonder die vrijwilligers zou het gewoon niet lukken.” 

Voor een productie kruipt er heel wat werk in de voorbereiding. “In mei beginnen we al te lezen,” vertelt de groep. Een leesgroep doorspit dan een twintigtal leesstukken op zoek naar hét stuk. Pas wanneer duidelijk is wie er wil meespelen, wordt de definitieve keuze gemaakt. “De kunst is inschatten wie welke rol aankan. Dat lukt eigenlijk elk jaar vrij goed.” 

Repeteren start in oktober, eerst twee avonden per week, later drie. Dat gaat zo door tot eind februari, wanneer de voorstellingen plaatsvinden. Dit seizoen staan er zes voorstellingen gepland. Drie avonden zijn al uitverkocht en de teller van de reservaties gaat razendsnel omhoog. “De eerste dag waren er al 500 tickets weg. In totaal zitten we al boven de duizend. We denken dat alles uitverkocht zal zijn.” 

Wie aan Horizon denkt, denkt aan komedie. “We hebben nooit drama gedaan, het moet om te lachen zijn.” Ontspanning staat centraal. “Mensen moeten kunnen lachen en niet te veel moeten nadenken.”

Waar mogelijk wordt er in dialect gespeeld. “Dat is een meerwaarde voor dit soort toneel. Het klinkt spontaner.” Al lukt dat niet voor iedereen. Eén van de spelers is een ‘inwijkeling’ uit Aalst en geeft grif toe: “Ik kan dat dialect niet. Maar het publiek verstaat het hier wel goed.” 

Opvallend: het publiek komt niet alleen uit Grote Brogel. “We hebben zelfs mensen uit Vlaams-Brabant. Die moeten soms goed opletten, maar de meesten volgen perfect.” 

Binnen de groep heeft Fien ook een indrukwekkende carrière als souffleur. “Ik ben 35 jaar souffleur” vertelt Fien. “In het begin moest ik vaker ingrijpen, nu bijna niet meer. De acteurs worden beter.” Vroeger zat de souffleur nog in een bak voor het podium met een klein gatje, vandaag staat die gewoon links en rechts van het podium. 

Zenuwen horen er altijd bij. “Hoe dichter bij de première, hoe meer stress. Soms loopt de generale repetitie slecht en is de voorstelling zelf perfect. Dat is die adrenaline, en het publiek helpt ook. Als de eerste lach er is, zit je meteen in de goede flow.” 

In al die jaren bleef de groep niet gespaard van tegenslag. Een keer werd een productie een jaar uitgesteld door ziekte van een speelster. Een andere keer viel een acteur vlak voor de première uit door een ongeval met haar duim, waarna alles een maand werd verschoven. “Daar was veel begrip voor.” 

Ook corona liet zich voelen. “Twee jaar hebben we niet gespeeld.” Toch bleef de groep overeind. 

Dit seizoen is extra bijzonder: het is de 40ste productie van de toneelgroep. “We hebben dat eens nageteld. Het klopt echt,” lacht men. Verschillende leden zijn al sinds begin jaren ’90 actief. 

Nieuwe spelers blijven welkom. “In principe mag iedereen die met zijn hart voor toneel komt, meedoen.” 

Eén boodschap willen ze nog meegeven: “We zijn vooral heel blij met al die vrijwilligers voor en achter de schermen. Zonder hen geen toneel. En zonder onze decorbouwer, Nestor Willekens, zou het ook niet mogelijk zijn om jaarlijks in zo’n prachtig decor te mogen spelen, voegt het trio er in één adem aan toe. 

De voorstellingen gaan door in Zaal Brueghelheem, en dit op 27 en 28 februari, en 6, 7, 14 maart telkens om 20u00 en op 15 maart om 14u30. 

Tijdens het bezoek werd al snel duidelijk dat het hier niet om een doorsnee drukkerij gaat. De persen draaien op volle toeren voor tal van kranten en tijdschriften, en dat ver voorbij onze landsgrenzen. Zo worden er in Beringen ook buitenlandse kranten gedrukt voor onder meer Duitsland, Nederland en Ierland. Zelfs de internationale krant The New York Times rolt hier van de persen, bestemd voor een beperkte verspreiding in West-Europa. 

De deelnemers kregen een boeiende inkijk in het volledige productieproces: van grote rollen papier tot razendsnel gedrukte en gevouwen kranten. Het lawaai, de snelheid en de precisie van de machines maakten indruk op iedereen. Aan het einde van de rondleiding mocht een “klassieke” gratis gedrukte krant uiteraard niet ontbreken als aandenken aan deze leerrijke namiddag. 

Het was opnieuw een geslaagde activiteit van Okra Peer Centrum, dat bekendstaat om zijn gevarieerde programma. En er staat nog meer op stapel. Zo trekt de vereniging op 17 maart naar Antwerpen voor een rondvaart in de indrukwekkende Oosterweelverbinding, vaak omschreven als de “grootste werf van de eeuw”. Wie graag mee op deze uitstap wil, kan best snel reageren. Inschrijven kan bij Luk Alders via 0477 38 35 57 of via mail (lukaldersskynet.be). Er zijn nog maar enkele plaatsen vrij op de bus — en zoals altijd geldt: vol is vol. (Luk Alders)