Nieuws Hamont-Achel

De herten zitten momenteel midden in de bronsttijd. De mannetjes laten dan luid van zich horen om indruk te maken op de hindes en om rivalen duidelijk te maken wie er de baas is. Dat typische, diepe gebrul wordt ook wel ‘burlen’ genoemd.

Theo hield het gelukkig bij fotograferen en bezorgde ons deze fraaie opname. Voor zo'n plaatje mag je al eens vreemdgaan over de gemeente- én landsgrens. 

Voor hun zoektocht bezochten ze onder meer de Provinciale Bibliotheek in Hasselt, heemkundige kringen in Hamont en Kaulille en het Rijksarchief in Brussel. Daar vonden ze onder meer militaire dossiers van hun vader, ooms en grootvader terug. Ook geboorte- en overlijdensakten werden bij verschillende gemeenten en steden opgevraagd.

Sommige zoektochten voerden nog verder. Bij de zusters Augustinessen in Sint-Truiden werden gegevens teruggevonden over een overleden zusje, terwijl zelfs vanuit het Duitse Solingen informatie kwam over een broer van hun grootvader die er tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven kwam.

Minstens zo belangrijk waren de persoonlijke verhalen. Bij familieleden gingen oude albums open en kwamen herinneringen weer boven. "Ook wanneer we onaangekondigd aanbelden, werden we nergens de deur gewezen. Koekjes kwamen op tafel, fotoalbums werden van onder het stof gehaald en oude herinneringen werden opgeblonken", vertelt Erik.

Zaterdag 12 september werd het resultaat tijdens een familiebijeenkomst op domein De Bever voorgesteld. Meteen een gelegenheid voor familieleden om elkaar opnieuw – of soms voor het eerst – te ontmoeten en samen herinneringen op te halen.

Wie meer wil weten over het stamboomboek kan contact opnemen met Erik Joosten via erijoo64gmail.com. (Erik Joosten)

Van zogenaamde klantenboeken zijn er wel meerdere bewaard. Daarin noteerden teuten wat ze aan hun klanten verkochten. Ook inkoopregisters duiken nog op. Het boek van de familie Rijcken gaat veel verder: het bevat de jaarrekeningen van de compagnie, maar ook contracten, gegevens over vertrekkende vennoten en informatie over nieuwe teuten die zich in de compagnie inkochten.

Dat laatste vergde een behoorlijk kapitaal. Een leerling die na zijn leertijd volwaardig vennoot wilde worden, moest zich inkopen in onder meer de handelsvoorraad en het bedrijfskapitaal. Van de Sijpe gaf het voorbeeld van Jozef Joosten, die elf jaar winst moest opbouwen om volwaardig lid van de compagnie te kunnen worden.

Het kasboek werpt ook licht op een hardnekkig verhaal over de teuten. Zij zouden na hun handelsperiode met zakken geld naar Hamont zijn teruggekeerd. In werkelijkheid lieten ze grote sommen ter plaatse achter bij groothandelaars, die als een soort bankier fungeerden. Een tocht van pakweg 150 kilometer met tientallen kilo's aan munten was immers weinig praktisch.

Dankzij het kasboek en een tweede register kon Van de Sijpe de financiële resultaten van de compagnie Rijcken over bijna de volledige 19de eeuw reconstrueren. Voor geen enkele andere teutencompagnie zijn volgens hem zulke gegevens beschikbaar. De cijfers tonen bovendien dat de compagnie bijzonder succesvol was: gemiddeld bedroeg de winst ruim duizend gulden per vennoot per jaar.

Voor Van de Sijpe is het boek ook persoonlijk. Zo'n veertig jaar geleden kreeg hij van Felix en Angele Rijcken toegang tot het familiearchief. Zij zijn inmiddels overleden. Van de Sijpe droeg zijn boek aan hen op: zonder de zorg waarmee de familie het archief bewaarde, had dit stukje Hamontse teutengeschiedenis wellicht nooit zo gedetailleerd gereconstrueerd kunnen worden.

Dahlia’s bloeien doorgaans vanaf de zomer tot diep in het najaar. Vooral augustus en september zijn topmaanden. De planten blijven bloemen produceren tot de eerste nachtvorst er een einde aan maakt.

Oorspronkelijk komt de dahlia uit Mexico en Midden-Amerika. Inmiddels bestaan er duizenden variëteiten, met bloemen in zowat alle mogelijke kleuren, vormen en afmetingen. Van kleine bolvormige bloemen tot exemplaren die gemakkelijk de grootte van een bord halen.

Nog een reden om ze in de tuin te zetten: vooral enkelbloemige en halfgevulde dahlia’s zijn interessant voor bijen, hommels en andere insecten, omdat zij gemakkelijk bij het stuifmeel en de nectar kunnen.

Gerard Coenen hoefde voor dat alles alleen maar zijn fototoestel boven te halen. Zijn foto bewijst dat de dahlia’s momenteel inderdaad op hun mooist zijn.

De omstandigheden waren niet eenvoudig. Door de aanhoudende regen werd de grasbodem steeds zwaarder. Van de 44 ingeschreven combinaties besloten er vier niet van start te gaan. De overige 40 kregen een parcours met dertien hindernissen tot een hoogte van 1,10 meter voorgeschoteld.

Slechts dertien combinaties slaagden erin het basisparcours foutloos af te leggen. Elvi Cox en Rozette behoorden tot dat selecte gezelschap en verzekerden zich zo van een plaats in de barrage.

Daar werd gestreden om de provinciale titel. Voor Cox en Rozette resulteerde de barrage uiteindelijk in een elfde plaats op het provinciaal kampioenschap.

De titel ging naar de Peltse Noa Oudermans met Valenta-L. Meer foto's

Luk Van de Sijpe nam de groep mee naar de parochiekerk, waar hij tekst en uitleg gaf bij het kerkgebouw en de bijzondere kunstschatten die er te bewonderen zijn.

Na deze interessante rondleiding werd de geslaagde voormiddag smakelijk afgesloten. De deelnemers konden kiezen uit drie verschillende soepen, geserveerd met brood.