Nieuws Hamont-Achel

Daarom stond Rudy zondag met een stand op het dorpsfeest in Achel, waar we hem uitzonderlijk eens zonder camera aantroffen. Al hadden we toen al het vermoeden dat hij het filmen niet lang zou kunnen laten. En inderdaad: tijdens de Antoniusprocessie haalde hij toch opnieuw zijn camera boven om de stoet vanuit zijn eigen perspectief vast te leggen. Sommige gewoontes raak je nu eenmaal niet kwijt.

Voor de kinderen was er geen gebrek aan animatie. Speeltuigen en tal van activiteiten zorgden ervoor dat ook de jongste bezoekers zich de hele dag konden uitleven. Ondertussen genoten ouders en grootouders van de gezellige sfeer op de terrassen en ontmoetingsplaatsen.

Ook De Wensboom zorgde voor extra belangstelling met een inzamelactie rond de gerestaureerde Achelse torenhaan. Omdat de haan momenteel niet op de kerktoren staat, konden bezoekers hem van dichtbij bewonderen en een gok wagen naar zijn gewicht. Zondagavond werden de winnaars bekendgemaakt. Achelaars Tony Pellens en Chantal Vaesen kroonden zich tot officiële peter en meter van de torenhaan "tot den hoan trug van ziene polder kumt". 

Chantal raadde met 7,860 kilogram exact het juiste gewicht, terwijl Tony met 7,855 kilogram slechts vijf gram naast het correcte gewicht zat.

Het dorpsfeest bewees daarmee opnieuw dat het een vaste waarde is op de Achelse evenementenkalender, met traditie, ontmoeting en plezier voor jong en oud. (Foto's Jens Veraa) Meer foto's

Centraal in de processie stond het beeld van de Heilige Antonius van Padua, de patroonheilige van Achel. Het beeld toont Antonius met een lelietak in de rechterhand en het Christuskind op de linkerarm, terwijl aan zijn voeten een ezel ligt. Al meer dan tweehonderd jaar speelt de heilige een belangrijke rol in het religieuze leven van het dorp. Het beeld kreeg in 1819 een plaats in de parochiekerk en groeide uit tot een geliefde plek van devotie.

De processie bracht tal van groepen en verenigingen samen. Eerste communicanten, vormelingen, Chiroleden, schutterijen, missionaire verenigingen en tal van vrijwilligers gaven mee vorm aan de stoet. Onderweg werd stilgestaan bij thema’s als hoop, vrede, verbondenheid, zorg voor de medemens en aandacht voor mensen op de vlucht of in nood.

Bijzonder was ook de deelname van de nieuwe marketentsters van Schutterij Sint-Anna, die voor het eerst meeliepen in de processie. Zoals de traditie het wil, vormden de schutterijen de erewacht rond het Heilig Sacrament, het spirituele hart van de processie.

Met muziek van de Koninklijke Fanfare Kempenbloei, kleurrijke vaandels en talrijke religieuze symbolen bleef de Antoniusprocessie ook dit jaar een levend stuk Achelse geschiedenis en identiteit. Meer foto's

Voor de start van de processie verzamelden de gildebroeders, gildezusters en de vier marketentsters voor een groepsfoto aan het oorlogsmonument in de Generaal Dempseylaan. Aansluitend namen zij deel aan de Antoniusprocessie door het centrum van Achel.

Na afloop van de processie wachtte de schutterij het college van burgemeester en schepenen op aan het begin van de Pastoor Bungenersstraat. Daar boden de marketentsters traditioneel een borreltje aan.

De traditie van de marketentsters gaat terug tot de vroegere legers, waar vrouwen de soldaten voorzagen van eten, drinken en andere benodigdheden. Vandaag vervullen zij vooral een ceremoniële rol binnen de schutterij. Hun uitrusting bestaat onder meer uit een klein houten tonnetje met likeur of jenever en een mandje met brood, kaas en worst, waarmee zij een stukje levend erfgoed in ere houden. (René Winters)

Veel hinder leek dat echter niet te veroorzaken. Integendeel, de Nederlandse fietsers konden er wel om lachen en namen zonder morren een omweg. Zo hadden ze meteen een mooi verhaal voor het thuisfront: dat ze tijdens hun rit werden tegengehouden door een eeuwenoude traditie die in Achel nog altijd springlevend is. Soms levert een onverwachte omleiding de mooiste herinneringen op.

Op de foto boven is te zien hoe wijlen pastoor Theo Smeets de torenhaan zegent vooraleer hij zijn plaats boven op de kerktoren innam. Peter en meter van de torenhaan waren toen respectievelijk Jaak Van Otterdijk en Catho Kuppens.

Op de eerste foto onder toont Joyce Michels een koperen penning met daarop de datum 2 november 1984. Die penning werd destijds in de bol onder de torenhaan geplaatst als blijvende herinnering aan de werkzaamheden aan de kerktoren.

Meer dan veertig jaar later kreeg de torenhaan opnieuw een grondige opknapbeurt en kan hij nog één keer van dichtbij bewonderd worden voordat hij terugkeert naar zijn vertrouwde plaats hoog boven Achel.