Nieuws Pelt

Eventing wordt vaak omschreven als een triatlon binnen de paardensport. De ruiters moeten met hetzelfde paard drie proeven afleggen: een dressuurproef, een terreinproef (cross country) en een springparcours. Wie over deze onderdelen het minste aantal strafpunten verzamelt, mag zich tot winnaar kronen. De discipline kent haar oorsprong in het leger en stond vroeger bekend als ‘military’.

De organisatie verwittigde vooraf de deelnemers die uit “de Vlaanders” richting Overpelt afzakken. Door werken aan de E313 is de snelweg tussen Antwerpen-Oost en Wommelgem volledig afgesloten van 10 tot en met 16 april. Ruiters en begeleiders moeten dus rekening houden met extra reistijd en omleidingen. Wie via Brussel omrijdt, houdt best ook rekening met de beperkingen voor voertuigen boven 3,5 ton op de binnenring ter hoogte van het viaduct van Vilvoorde.

Ondanks de mobiliteitshinder zakken opnieuw heel wat deelnemers en liefhebbers af naar Holven, waar de natuurlijke omgeving het ideale decor vormt voor de spectaculaire terreinproef.

Onze fotograaf Rik Vander Sanden koos voor de fiets en hoefde zich van de verkeersproblemen niets aan te trekken. Hij bracht een sfeervolle fotoreeks mee van deze sportieve hoogmis in het groen. Meer foto's

Dylan kwam al op jonge leeftijd in contact met de piano. “Ik was nog klein, maar vond het meteen leuk om erop te spelen.” En hoewel hij rond zijn achtste kort notenleer en basislessen piano volgde, was de drive kort daarna weg om die ‘klassieke weg’ te blijven volgen. 

Vandaag speelt hij volledig zonder partituren. Zijn manier van leren is allesbehalve klassiek. Dylan kijkt urenlang naar pianisten op YouTube en sociale media. Hij bestudeert hun handbewegingen, zet video’s in slow motion en probeert die visueel te kopiëren. “Ik kijk vooral naar de handen en probeer dat na te doen,” zegt hij. “En ik luister veel. Dan weet ik hoe het moet klinken, en probeer ik dat zelf te bereiken.” 

Die aanpak vraagt geduld, zeker bij moeilijkere stukken. Toch schrikt hij daar niet voor terug. Integendeel: de uitdaging is net wat hem drijft. Zo werkt hij momenteel aan muziek van Frédéric Chopin, een van zijn favoriete componisten. “Die techniek en dat gevoel… dat maakt het zo boeiend om te spelen.” 

Opvallend is ook dat Dylan alles uit het hoofd speelt. Geen partituren, geen notities: alles zit in zijn geheugen – of, zoals hij het zelf zegt, “in de vingers”. Hij kiest daarbij vaak de mooiste of moeilijkste passages uit langere stukken om zich op te focussen. Toch sluit hij niet uit dat hij ooit opnieuw noten leert lezen. “Dat zou handig zijn, bijvoorbeeld om met anderen te spelen,” zegt hij. Een toekomst als professioneel muzikant ziet hij voorlopig niet meteen, maar de piano blijft wel een belangrijke passie. Wat begon als spelen op gevoel, groeide zo uit tot een indrukwekkend staaltje muzikaal talent – puur op het gehoor en met een flinke dosis doorzettingsvermogen.

In dit geval ging het duidelijk om een mannetje. Dat herken je aan zijn kenmerkende zwarte kruin, die scherp afsteekt tegen de grijsachtige rest van het verenkleed. Het vrouwtje heeft een bruin petje.

De zwartkop is een kleine zangvogel van zo’n 13 tot 15 centimeter groot, vergelijkbaar met een koolmees. Hij behoort tot de familie van de grasmussen en staat bekend om zijn melodieuze en gevarieerde zang, die soms zelfs vergeleken wordt met die van de nachtegaal.

Tijdens de wintermaanden trekt de zwartkop traditioneel naar het Middellandse-Zeegebied, al blijven er de laatste jaren steeds vaker exemplaren dichter bij huis overwinteren, onder meer in België en Nederland. Dat heeft te maken met zachtere winters én het voedselaanbod in tuinen.

In het voorjaar keren ze terug naar onze streken om te broeden. Je vindt ze vooral in bossen, struiken en tuinen met voldoende dekking. Daar bouwen ze hun nest laag bij de grond, goed verscholen tussen het groen. Wie goed luistert tijdens een wandeling in Het Hageven of elders in Pelt, maakt dus zeker kans om deze bescheiden maar muzikale vogel te ontdekken — al is het vaak eerst met de oren, en pas daarna met de ogen.

Pelt nam in de eerste helft geleidelijk de bovenhand en sloeg in het slot van die eerste periode een beslissende kloof. Bij de rust stond er een 18-13-voorsprong op het scorebord, wat de thuisploeg een comfortabele uitgangspositie gaf. Na de pauze leek Pelt even in de problemen te komen toen Houten terug langszij wist te komen. Even sloop er twijfel in het spel van de thuisploeg, maar in het slotkwartier stelde Sporting Pelt orde op zaken. Met hernieuwde focus en efficiëntie werd het verschil opnieuw gemaakt, wat uiteindelijk resulteerde in een 34-28-overwinning. 

 Dankzij die zege blijft Pelt in de running voor de eerste plaats. Op de laatste speeldag wacht een rechtstreeks duel met Bocholt, waarin beslist wordt wie de reguliere competitie als leider afsluit.

De wedstrijd begon meteen in het nadeel van de bezoekers. Al in de vierde minuut wist Tielen-Lichtaart de score te openen. Daarmee was de toon gezet voor een eerste helft waarin de leider efficiënt omsprong met de kansen. Tegen de rust stond er al een duidelijke 3-0 op het bord. 

Ook na de pauze bleef de thuisploeg de bovenliggende partij. Een kwartier in de tweede helft werd de eindstand vastgelegd op 4-0. 

Voor Esperanza Pelt betekent deze nederlaag dat het onderin het klassement blijft hangen. De Noord-Limburgers bezetten momenteel de vierde laatste plaats, met Zwarte Leeuw op amper één punt. 

Volgende week wordt het opnieuw extra gezellig op de markten in Pelt, met kindergrime van ‘Laura’s Schminkpret’ op zowel de donderdag- als de zaterdagmarkt. De animatie en acties van ‘Maand van de Markt’ lopen nog verder tot eind april. (JoHe)