Nieuws Pelt

Volgens Bax zou meer keuzevrijheid de aantrekkelijkheid van Pelt als trouwgemeente verhogen, de identiteit van de kerkdorpen versterken en inspelen op de vraag van koppels naar een persoonlijkere huwelijksceremonie. Hij stelde voor om per kerkdorp erkende trouwlocaties aan te duiden, een aanvraagprocedure uit te werken en duidelijke voorwaarden vast te leggen rond toegankelijkheid, veiligheid en het openbare karakter van de burgerlijke stand.

Burgemeester Dennis Fransen toonde begrip voor de achterliggende gedachte, maar wees erop dat de gemeente jaarlijks meer dan 150 huwelijken voltrekt en bewust gekozen heeft voor één centrale trouwlocatie in De Stroming. Volgens hem biedt de huidige trouwzaal voldoende mogelijkheden om ceremonies zowel intiem als feestelijk in te vullen.

Daarnaast benadrukte hij dat een burgerlijk huwelijk voor het gemeentebestuur een basisdienstverlening is die gratis wordt aangeboden. Het organiseren van officiële huwelijken op meerdere locaties zou volgens hem een aanzienlijke extra logistieke en personeelsinzet vragen. Wel stelde hij dat de gemeente vandaag al meewerkt aan privéceremonies of recepties op locaties zoals het park van Lindel-Hoeven of de pastorietuin in Overpelt.

Bax reageerde teleurgesteld en stelde dat er in verschillende dorpen een sterke verbondenheid leeft en dat inwoners soms graag in hun eigen deelgemeente zouden trouwen. Volgens hem kon een reglement de praktische organisatie perfect regelen zonder dat de gemeente daarvoor grote inspanningen zou moeten leveren.

Bij de stemming stemden N-VA, Samen Pelt en Vlaams Belang voor het voorstel. Groen onthield zich. De meerderheid van CD&V stemde tegen, waardoor het voorstel werd verworpen.

Toen we Simonne in januari spraken, vertelde ze uitgebreid over haar passie voor schilderkunst. Bij Keukens Goossens zetten we dat gesprek verder tussen de keukens en haar kleurrijke werken.

Voor deze tentoonstelling koos Simonne niet voor één specifiek thema. "Ik heb gewoon een selectie van mijn werk meegebracht en die een beetje aangepast aan de ruimte", vertelt ze. Grote doeken waren hier minder geschikt, waardoor ze bewust voor kleinere en middelgrote werken koos.

Wie door de tentoonstelling wandelt, ontdekt meteen de veelzijdigheid van haar werk. Kleurrijke bloemenvelden wisselen af met abstracte composities en figuratieve werken. Toch is er een duidelijke rode draad: kleur. "Er is al genoeg grijs in de wereld", lacht Simonne. "Ik hou van kleur en positiviteit."-- Voor haar bloemenschilderijen vertrekt ze vaak van eigen foto's. "Ik fotografeer bepaalde bloemen en begin daarna te improviseren. Zo groeit het schilderij stap voor stap." Daarbij werkt ze graag met verschillende lagen verf en structuren, waardoor haar werken een bijzondere diepte krijgen.

Naast vrije creaties maakt Simonne ook werk in opdracht. Zo schildert ze regelmatig gestileerde familieportretten waarin kinderen, kleinkinderen of andere familieleden verwerkt worden.

Al meer dan dertig jaar volgt ze schilderlessen. Nog steeds leert ze bij, zegt ze zelf. "We krijgen opdrachten, maar iedereen werkt uiteindelijk vanuit zijn eigen stijl. Dat is net het mooie eraan." Doorheen de jaren ontwikkelde Simonne een heel herkenbare beeldtaal. "Een werk van Simonne herken je vaak meteen", krijgt ze regelmatig te horen.

Dat haar creativiteit zich niet laat vastpinnen op één stijl, blijkt uit de tentoonstelling bij Keukens Goossens. Van bloemenweides over abstracte experimenten tot stadsimpressies: elk werk toont een andere kant van dezelfde kunstenares, die vooral blijft schilderen omdat ze er plezier in heeft.

De tentoonstelling bij Keukens Goossens aan de Astridlaan is de komende maanden vrij te bezichtigen tijdens de openingsuren van de zaak. Meer foto's

De voorbije maanden werd er elke zaterdag om 11 uur in ’t Pelterke stevig geschaakt. Het klassement bleef spannend tot de laatste speeldag. Jasper Quintens hield uiteindelijk het hoofd koel en kroonde zich met een minimale voorsprong tot clubkampioen. Lex Vandebosch volgde op amper een half puntje. Ook Kyan Dirkx viel op: in zijn tweede jaar bij de jeugd wist hij al de top drie te bereiken. 

Pelter Pion blikt zo terug op een jaar vol groei, sportiviteit en enthousiasme. De jeugdwerking blijft bloeien, en met zulke talenten ziet de toekomst er veelbelovend uit.

Jacky Loenders werkt voornamelijk met aquarel en noemt het samenspel tussen water en pigment de essentie van zijn werk. "Een aquarel moet vloeien", vertelt hij. "Het bijzondere is dat je voortdurend rekening moet houden met wat het water doet. Je krijgt weinig kansen om te corrigeren. Daarom moet je vooraf goed nadenken over compositie, licht en sfeer."

Jean-Pierre Peeters kiest voor een vrijere en meer intuïtieve werkwijze. Hij werkt vaak met acrylverf en laat een schilderij tijdens het proces groeien. "Ik vertrek niet altijd met een vast plan", zegt hij. "Het gebeurt dat ik aan iets begin en onderweg een heel andere richting uitga. Dat is net het mooie van acryl. Je kunt blijven opbouwen, overschilderen en experimenteren."

Hoewel hun stijl sterk verschilt, kennen beide kunstenaars elkaar al vele jaren. Via kunstkring PITA kwamen ze opnieuw met elkaar in contact en ontdekten ze zelfs een familiale band. Dat leidde uiteindelijk tot het idee om samen tentoon te stellen. "Waarom niet twee verschillende stijlen naast elkaar tonen?", zegt Loenders. "Dat maakt het voor bezoekers juist interessant."

De werken van Loenders vallen vooral op door hun subtiele lichtwerking, perspectief en sfeerschepping. Peeters bewondert vooral hoe zijn collega erin slaagt om diepte en mysterie in een aquarel te verwerken. Een werk met een smal straatje in Zuid-Frankrijk riep bij hem meteen vragen op. "Je vraagt je af wat er achter die boog of in dat steegje ligt. Dat maakt een schilderij boeiend."

Omgekeerd waardeert Loenders de spontaniteit van Peeters. Waar een aquarellist voortdurend moet anticiperen op wat het water doet, kan Peeters veel directer werken. "Jean-Pierre durft dingen uit te proberen. Hij smeert verf op met een paletmes of zelfs met zijn vingers. Dat geeft zijn werk een heel eigen karakter."

De tentoonstelling toont dan ook twee totaal verschillende benaderingen van schilderkunst. De ene zoekt verfijning in transparantie, licht en techniek, de ander

De expo maakt deel uit van de kunstwerking die enkele jaren geleden werd opgestart in de galerieruimte van Hendriks Rijschool. Dankzij de inspanningen van onder meer Jacky Loenders krijgen kunstenaars er de kans om hun werk in een professionele en goed verlichte omgeving aan een breed publiek te tonen. Intussen groeide de locatie uit tot een vaste waarde voor exposities in Pelt.

De tentoonstelling van Jean-Pierre Peeters en Jacky Loenders loopt nog tot eind juli en is gratis te bezoeken tijdens de openingsuren van Hendriks Rijschool.

Wie zelf interesse heeft om in deze fraaie galerieruimte te exposeren, kan contact opnemen met Jacky Loenders via 0475 73 01 66 om de mogelijkheden en praktische afspraken te bespreken.

Schepen Lien Willems lichtte toe dat de gemeente eigenaar blijft van het terrein, maar de vereniging meer autonomie krijgt voor de dagelijkse werking, het onderhoud en het beheer van de volkstuinen. Het gebruik van het terrein blijft gratis en de overeenkomst gaat in op 1 september 2026.

Van Benny Bax (N-VA) kwamen enkele vragen over een recente bestuurswissel binnen de vereniging. Willems bevestigde dat de gemeente hiervan op de hoogte is en dat die wijziging gebeurde in overleg met het gemeentebestuur. Ook werd verduidelijking gevraagd bij de mogelijkheid voor de gemeente om de overeenkomst eenzijdig stop te zetten bij ernstige overtredingen.

Volgens de schepen gaat het daarbij onder meer om situaties waarbij de volkstuinen niet langer voor eigen gebruik worden ingezet. Het is bijvoorbeeld niet de bedoeling dat geteelde groenten commercieel verkocht worden. Ook het niet onderhouden van de percelen of het uitvoeren van niet-toegelaten bouwwerken kan aanleiding geven tot maatregelen.

Verder moet de vereniging instaan voor onderhoud, veiligheid en de nodige verzekeringen. De gemeente zal de vereniging daarbij begeleiden en na de goedkeuring samen bekijken welke verzekeringen noodzakelijk zijn.

Groen-fractieleidster Sofie Monsieurs reageerde positief op de expliciete aandacht voor ecologische teelt en biodiversiteit in de overeenkomst.

Bij de stemming keurden CD&V en Groen het voorstel goed. N-VA, Samen Pelt en Vlaams Belang onthielden zich. (Foto Jens Veraa)

Uitvalsbasis was Elzele (Ellezelles), een gemeente net over de taalgrens in de provincie Henegouwen, niet ver van Ronse. De gemeente is vooral bekend om haar heksenfolklore, die teruggaat tot de 17de eeuw, toen vijf vrouwen als heks werden veroordeeld en op de brandstapel belandden.

De eerste wandeling startte in Everbeek met de Kruislieveheer-wandelroute, die door de Everbeekse loofbossen loopt en afwisselt met weilanden en open valleilandschappen.

De dag nadien ging het naar het natuurgebied Burreken in Schorisse voor een wandeling door bossen, heuvels en weilanden. De derde wandeling vertrok op de Kwaremont. Bij de afdaling kwamen de wandelaars langs het ‘Hol van de Leeuw’, het landhuis van wielrenner Johan Museeuw, drievoudig winnaar van de Ronde van Vlaanderen. De Leeuw van Vlaanderen zelf hebben ze helaas niet gespot. De tocht liep verder door het Beiaardbos en een open, licht glooiend landschap met uitgestrekte gerst- en vlasvelden. Ter afsluiting van de dag stond nog een kortere wandeling langs een oude spoorlijn op het programma.

De laatste dag trok de groep naar de Zwalmstreek. De wandeling startte aan het natuureducatief centrum De Kaaihoeve en voerde langs de pittoreske dorpjes Dikkele en Paulatem. Helaas waren de authentieke dorpscafés op deze weekdag gesloten, waardoor een sanitaire stop niet mogelijk was.

De Vlaamse Ardennen vormen een oase van rust en stilte in een ongerepte natuur. Dankzij het goed uitgebouwde wandelknooppuntennetwerk kunnen routes perfect op maat worden uitgestippeld.

Niet alleen voor wielrenners, maar ook voor wandelaars zijn de Vlaamse Ardennen een waar paradijs. (Robert Kinable)